อลี คามีไน คามีไน เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฏาคม 1939 ในเมืองมัชฮัด (Mashhad) อิหร่าน เขาเป็นลูกคนที่สองในพี่น้องทั้งหมดแปดคน บิดาชื่อจาวัด (Ayatullah Seyed Javad Hosseini Khamenei) และมารดาชื่อฮาจิ (Haji Mirdamad) ครอบครัวของเขานั้นสืบเชื้อสายจากชาวอาเซอร์ไบจัน และต้นตระกูลยังสืบเชื้อสายย้อนไปได้ถึงอาลี (Ali) ซึ่งเป็นบุตรบุญธรรมของศาสดามูฮัมหมัด ในครอบครัวจึงมีคำนำหน้าว่าเซยยิด …
And I have found both freedom and safety in my madness; the freedom of loneliness and the safety from being understood, for those who understand us enslave something in us
ผมพบทั้งอิสรภาพและความมั่นคงในความบ้าคลั้งของตัวเอง มันมีอิสรภาพอยู่ในความโดดเดี่ยว และมีความมั่นคงอยู่เพราะได้เรียนรู้ตนของตน สำหรับใครก็ตามที่ว่าเขาเข้าใจเรา พวกเขานั้นกลับกักขังบางอย่างไว้ในตัวเรา
They deem me mad because I will not sell my days for gold; and I deem them mad because they think my days have a price
พวกเขามองว่าฉันบ้าเพราะฉันไม่ขายวันเวลาแลกกับทอง และฉันมองว่าพวกเขาบ้าที่พวกเขาคิดว่าวันเวลาของฉันต้องตีราคา
Life is indeed darkness save when there is urge, and all urge is blind save when there is knowledge, and all knowledge is vain save when there is work, and all work is empty save when there is love.
ชีวิตแท้จริงแล้วคือการเก็บความมืดไว้เมื่อเกิดความปรารถนา และทุกความปรารถนาคือการเก็บความโง่ไว้เมื่อเกิดความรู้ และทุกความรู้คือคือการเก็บความทรนงไว้เมื่อเกิดผลงาน และทุกผลงานคือการเก็บความว่างเปล่าไว้เมื่อมีความรัก
Love is the only flower that grows and blossoms Without the aid of the seasons.
ความรักเป็นดอกไม้ชนิดเดียวที่เติบโตและเบ่งบาน โดยไม่ต้องอาศัยฤดูกาล
It is wrong to think that love comes from long companionship and persevering courtship. Love is the offspring of spiritual affinity and unless that affinity is created in a moment, it will not be created for years or even generations.
มันเป็นความเข้าใจผิด หากคิดว่าว่าความรักเกิดจากความสัมพันธ์ที่ยาวนาน หรือการขยันหมั่นเกี้ยวพาราสี
ความรักคือผลผลิตจากปฏิสัมพันธ์ของจิตวิญญาณ ซึ่งหากขาดปฏิสัมพันธ์รูปแบบนี้ แม้เวลานับปีหรือชั่วอายุก็ไม่อาจทำให้เกิดรัก
All our words are but crumbs that fall down from the feast of the mind
ทุกคำพูดของเราไม่ใช่อะไรอื่นนอกจากเศษชิ้นที่หลุดมาจากเลือดเนื้อของจิตใจ
Poverty is a veil that obscures the face of greatness. An appeal is a mask covering the face of tribulation
ความจนเหมือนกับผ้าคลุมที่บดบังโฉมหน้าของสิ่งดีงาม การเรียกร้องเหมือนกับหน้ากากที่ปกปิดโฉมหน้าความยากเข็ญ
If the other person injures you, you may forget the injury; but if you injure him you will always remember.
ถ้าคนอื่นทำให้คุณเจ็บ คุณจะสามารถลืมบาดแผลนั้นได้ , แต่ถ้าคุณทำให้คนอื่นเจ็บ คุณจะไม่มีทางลืม
To be able to look back upon ones life in satisfaction, is to live twice.
หากสามารถย้อนรำลึกถึงอดีตแล้วพึงพอใจ มันก็เหมือนกับว่าได้มีชีวิตถึงสองหน
